Na spotkanie przybyli członkowie Klubu Regionalnego oraz uczniowie klasy 1a, którzy uczestniczą w realizacji innowacji pedagogicznej „Dziedzictwo kulturowe w regionie (Zwoleń i okolice) w edukacji wczesnoszkolnej. Pani Zofia opowiadała o sobie i swojej drodze poetyckiej. Charakterystycznym elementem spotkań z tą poetką jest to, iż recytuje ona swoje utwory z pamięci. Dzieci zadawały mnóstwo pytań związanych nie tylko z powstawaniem wierszy. Uczestnicy spotkania mieli okazję nabyć zbiory poezji z autografami oraz rękopisy wybranych utworów. Spotkanie dostarczyło wszystkim wielu emocji. Pani Zofia Kucharska jest osobą bardzo żywiołową, pełną optymizmu i łatwo nawiązuje kontakt z dziećmi.

   W jednym ze swoich wierszy pisze tak: „Układam rymy z prostych słów

                                           Bo prosta jestem ja

                                                    I prosta dusza moja

                                                    I prosta piosnka ma…

Na spotkaniu doświadczyliśmy wiele życzliwości ze strony Pani Zofii. Chętnie odpowiedziała ona na wszystkie zadawane pytania. Opowiedziała nam także o zwyczajach panujących w jej domu. Bardzo spodobało nam się picie kawy na suszonych liściach klonu.

Pani Zofia Kucharska urodziła się 26 kwietnia 1928 roku we wsi Dębniak. Jest piątym dzieckiem z dziesięciorga rodzeństwa. Swoje dzieciństwo spędziła radośnie i szczęśliwie. Jako dziecko kochała kwiaty, liczyła kolory w tęczy, upajała się szumem drzew kołyszących się na wietrze. Gdy miała 17 lat zmarła jej ukochana mama. W 1955 roku wyszła za mąż; wychowała dwoje dzieci. Podczas rozstania z synem powstał jej pierwszy wiersz. Od tamtej pory tworzy poezję. Wydała zbiorki: "Żegnaj moja chatko", "Wiersze religijne", "Wiersze". Jej wiersze były także publikowane w "Dzienniku Radomskim", "Tygodniku Radomskim" i "Kontakcie".