Ryba zagrożona wyginięciem pojawi się w zbiornikach wodnych na terenie Kozienickiego Parku Krajobrazowego.

Mazowiecki Zespół Parków Krajobrazowych przystąpił do realizacji projektu „Restytucja różanki w wodach Kozienickiego Parku Krajobrazowego”. Restytucja oznacza przywrócenie gatunku zagrożonego wyginięciem. W wodach większości państw Unii Europejskiej różanka stała się rybą zagrożoną wyginięciem. Również w Polsce gatunek ten umieszczono w Polskiej Czerwonej Księdze, jako gatunek zagrożony wyginięciem.

   W celu przywrócenie istnienia gatunku różanki na terenie Puszczy Kozienickiej, Mazowiecki Zespół Parków Krajobrazowych przystąpił do realizacji projektu „Restytucja różanki w wodach Kozienickiego Parku Krajobrazowego”.

Reklama

   - W warunkach laboratoryjnych wyhodowano narybek różanek metodą prowokowanego tarła przy wykorzystaniu małży. W drugiej połowie września rozpoczęto zarybianie wcześniej wytypowanych niewielkich zbiorników wodnych położonych na terenie Kozienickiego Parku Krajobrazowego. Miejsca restytucji będą sukcesywnie monitorowane. Kontrolowana będzie jakość wód oraz kondycja różanek i małży – informuje Beata Waluś z Kozienickiego Parku Krajobrazowego.

   Opiekę merytoryczną nad projektem sprawuje dr Witold Strużyński, który w Zakładzie Zoologii Wydziału Nauk o Zwierzętach SGGW realizuje część naukowo-badawczą programu czynnej ochrony różanki. Projekt realizowany jest przy pomocy studentów z Międzywydziałowego Koła Naukowego Biologów SGGW oraz przy udziale środków finansowych Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Warszawie.

   Różanka to niewielka rybka (osiągająca 8-10 centymetrów długości) o bardzo specyficznym sposobie rozrodu. Jest jedynym występującym w Europie przedstawicielem ryb ostrakofilnych. Oznacza to, że jej rozród jest możliwy jedynie w przypadku współbytowania tej ryby z małżami z rodziny skójkowatych. Różanki składają ikrę do systemu oddechowego małży. Jednocześnie małże w swoim cyklu rozwojowym wykorzystują różanki do czasowego nosicielstwa wczesnych stadiów rozwojowych larw. Ten specyficzny rodzaj symbiozy pomiędzy różankami i małżami sprawia, że ich współbytowanie jest nieodzowne do prawidłowego rozwoju pogłowia różanki.

   Na skutek zanieczyszczenia środowiska i zaburzenia warunków fizyko-chemicznych wód powierzchniowych, na wielu stanowiskach małże z rodziny skójkowatych wyginęły, co bezpośrednio wpłynęło na zanik pogłowia różanki.